pracownia ikonograficzna

ikona  Pracownia ikonograficzna i konserwacji dzieł sztuki sakralnej przy Parafii Zaśnięcia NMP w Krakowie została powołana z Błogosławieństwa Jego Ekscelencji, Najprzewielebniejszego Szymona Prawosławnego Arcybiskupa Łódzkiego i Poznańskiego Dekretem nr. 289-A-2005, z dnia 03.10.2005 roku. 

Celem powołania było wzbogacenie życia duchowego wokół parafii. Chcemy także zapełnić pewną lukę, która powstała w działalności Cerkwi Prawosławnej w Polsce.
Powstała bowiem pracownia konserwatorska przy parafii prawosławnej, prowadzona przez osoby wyznania prawosławnego i głęboko wierzące. Naszym zdaniem to w takich warunkach, przy cerkwi i przez ludzi cerkiewnych, powinny być poddawane koniecznym renowacjom utensylia, ikony i inne przedmioty z wyposażenia cerkiewnego.
Parafia Prawosławna w Krakowie, posiadająca prawa autorskie do twórczości o tematyce sakralnej prof. Jerzego Nowosielskiego proponuje Państwu, za pośrednictwem Pracowni wykonywanie na zamówienie kopii i reprodukcji ikon Pana Profesora.
Pracownia od czterech lat prowadzi kursy ikonograficzne, w których mogą wziąć udział wierzący Chrześcijanie, zainteresowani tą tematyką.
Opiekę duchową i kościelną nad pracownią sprawuje ks. mgr Jarosław Antosiuk, Proboszcz Parafii Prawosławnej w Krakowie.

"Tym, którzy wyznawali ustami, sercem i duchem, przez słowa, przez malarstwo i Ikony, przyjście w ciele Słowa Bożego: Wieczna Pamięć"

(Synodikon VII Soboru Powszechnego)

 

   "Ikona, długi czas ignorowana i nie uznawana na Zachodzie pomimo, że odcisnęła tam swoje piętno, przenika dzisiaj przeróżne warstwy naszego społeczeństwo. Niejedna praca traktuje o niej wyłącznie pod kątem archeologii i plastyki, udzielając kilka słów jej oryginalnemu przeznaczeniu, którym jest, miedzy innymi, bycie nośnikami wizji chrześcijańskiej. Ściśle mówiąc, prace tego typu są redukujące, gdyż ignorują istotę ikony. Pojawiwszy się w niepodzielnym kościele, ikona należy do każdego chrześcijanina. jednakże na skutek podziału między Kościołem Wschodnim a Zachodnim tylko kościół prawosławny zachował żywą ikonę aż do naszych dni. Przeto ikona jest w sercu Prawosławia i jako integralna część jego wiary okazuje się być drugą naturą prawosławnych wiernych. Nie można więc w całej pełni zrozumieć ikony bez wejścia w duchowość tego Kościoła, który jest jej strażnikiem i kolebką."

Michel Quenot " Zmartwychwstanie i Ikona"


   Ikona teraz jest modna. Ale to nie jest dziwne: przecież w naszej cywilizacji zajmuje ona ważne miejsce w najbardziej znanych zbiorach prywatnych i państwowych. Lecz za tym upodobaniem u wierzących i nie wierzących stoją odwrotne przyczyny. Niewierzący widzą w ikonie tylko dzieło sztuki, posiadające wysoki estetyczny poziom. Dla niektórych ikona to egzotyka, przyciągająca widza swoją niezwykłością. Natomiast wierzący, interesujący się Prawosławiem, widzą w ikonie zjawisko duchowe. Ale mimo tego większość chrześcijan zachodu ignoruje bogactwo zamknięte w ikonie. W ikonie najpierw trzeba zobaczyć prawdę, potem piękno. Obraz najpierw dotyka serce dopiero potem rozsądek.